CONTACTINFO ALLE PAROCHIES DEKENAAT ZOTTEGEM          

 

 
 
 
 

CONTACTINFO PAROCHIE ZOTTEGEM

 
 
 
 
Lettergrootte aanpassen

Bevegem

WELKOM

Welkom op de site van Bevegem H. Hart

ONZE PATROON

Ontstaan

De wortels van de devotie vindt zijn eerste sporen in het Nieuwe Testament. Johannes verhaalt van Jezus' zijde, die door een lans doorboord werd. Lezing van de Schrift, meditaties en overpeinzingen maakten het doorboorde Heilig Hart daarmee tot onderwerp van mystieke ervaring. Deze ervaringen zouden in de late Middeleeuwen in een aantal mystici een hoogtepunt bereiken om daarna vanaf de zeventiende eeuw langzaam tot een openbare collectieve cultus uit te groeien.

Middeleeuwen

De mystica Mechthild van Maagdenburg schrijft over stromen van licht, die uit Jezus en zijn Hart komen. Gertrudis van Helfta beschrijft in haar Legatus divinae pietatis eveneens visioenen over het Hart van barmhartigheid. Deze en andere mystici beschrijven verschillende ervaringen, die zich deels concentreren op het Heilig Hart. Hier blijft de verering echter uitsluitend innerlijk en persoonlijk.

Zeventiende eeuw

 Tussen 1673 en 1675 had Margaretha-Maria Alacoque verschillende visioenen over het Heilig Hart. De latere devotie heeft zij wezenlijk beïnvloed, zij het dat het klimaat aan het eind van de 17e eeuw daaraan eveneens een bijdrage leverde. De humanist Justus Lipsius (1547-1606) schreef over het hart als centrum van de menselijke persoonlijkheid, de theoloog en wiskundige Pascal (1623-1662) heeft het over een "Theologie van het Hart", waarin de Godskennis tot uiting zou komen en de Engelse koninklijke lijfarts William Harvey (1578-1657) beschrijft de rol van het hart in de bloedsomloop. Natuurwetenschappelijke ontdekking gaat hier samen met een theologisch perspectief. In het opkomende rationele denken van de 17e eeuw is de verering van het Heilig Hart bovendien ook een antwoord, waarin affectie en emotie aandacht krijgen. Om deze reden hebben de Jezuïeten (vooral Alacoques leidsman Claude de la Colombière) de verering gezien als een middel ten behoeve van de late contrareformatie en ook tegen rationalistische dwalingen, zoals het Jansenisme. Door het uitgevaardigde verbod tegen de Jezuïeten aan het eind van de 18e eeuw, kwam de verbreiding van de cultus tijdelijk tot stilstand.

Verbreiding

Na 1800

Hoezeer de verering in het 18e eeuwse Frankrijk verbreid was, blijkt uit het feit, dat het Hart van Jezus enige tijd als symbool voor de Franse anti-revolutionairen (veelal arme boeren, kleine adel en eenvoudige burgers) werd gebruikt. Een familie die tijdens de bloedige Franse Revolutie Heilig-Hart-afbeeldingen uitdeelde, kwam onder de guillotine. Pas in de loop van de 19e eeuw werd de verering ook duidelijker zichtbaar buiten Frankrijk. In Duitsland werd het ingezet als katholieke uiting tijdens de Kulturkampf, in Nederland werd het eveneens een banier van de zich emanciperende katholieken. In alle gevallen lijkt de verering juist daar om zich te grijpen, waar de positie van de Rooms-Katholieke Kerk, of in elk geval de Rooms-Katholieken, in het gedrang is. In de tweede helft van de 19e eeuw schoten parochiële broederschappen uit de grond, zoals de "Erewacht van het Goddelijk Hart van Jezus", waarbij de leden als lijfwachten van Jezus werden begrepen. Daartoe behoorde ook het gebedsapostolaat, waarin men "staat voor de zaak van Christus".

Eeuwwende 1900

Aan het eind van de 19e en begin van de 20e eeuw kreeg de Heilig Hart-verering nieuwe impulsen, onder invloed van het Eerste Vaticaans Concilie. Het werd een van de kernsymbolen in de katholieke sociale doctrine in de strijd tegen het opkomende socialisme. De opkomende industrialisering zorgde voor een proletarisering van de voorheen vrijwel automatisch katholieke plattelandsbevolking. De democratie met algemeen kiesrecht deed zijn intrede. De overheid en samenleving waren seculier geworden. Vakbonden werden opgericht, onderwijs en sociale kwesties kwamen op. Naast de ontwikkeling van de katholieke sociale leer (de encyclieken Rerum Novarum in 1891 en Quadragesimo Anno in 1931) trad een nieuwe generatie zielzorgers (in Nederland Alfons Ariëns en Henri Poels, in Duitsland Oswald von Nell-Breuning en in Frankrijk Leo Dehon en Paul Antoine Naudet) naar buiten. Voor hen zou de Heilig Hart-verering persoonlijke vroomheid met sociale actie in het teken van naastenliefde moeten stimuleren. Zo werden bijvoorbeeld in deze periode in de Nederlandse provincie Limburg meer dan honderd Heilig Hartbeelden op pleinen en straten in woonwijken geplaatst en tientallen parochie-broederschappen gesticht met het doel de Heilig Hart-verering te verdiepen. Tot de makers van Heilig Hartbeelden behoren bekende beeldhouwers als Toon Dupuis en August Falise.

Tegenwoordig

De devotie tot het Heilig Hart van Jezus is in de Katholieke Kerk nog steeds wijd verspreid, hoewel er een verschil is tussen vergevorderd seculariserende samenlevingen en samenlevingen waar het christendom een grote(re) publieke factor is. Behalve het hoogfeest van het Allerheiligste Hart van Jezus wordt doorgaans elke eerste vrijdag van de maand aan het Heilig Hart van Jezus toegewijd en verbonden met een sacramentsuitstelling. Aan de devotie is de belofte verbonden, dat wie op negen achtereenvolgende eerste vrijdagen (van de maand) de H. Mis bijwoont, biecht en in de Mis communiceert, geen plotselinge en onvoorziene dood zal sterven en in zijn sterfuur gesterkt zal worden door Gods bijzondere bijstand en de Laatste Sacramenten.

Waardering, betekenis en inspiratie

Waardering door de hiërarchie

Hoewel Margaretha-Maria Alacoque reeds in 1675 een feestdag ter ere van het Heilig Hart verlangt, wordt een eerste Heilig-Hart-liturgie pas in 1765 door Clemens XII toegestaan (voor wat betreft Polen). Paus Pius VI wijdde in zijn encycliek Auctorem Fidei, waarin hij het Jansenisme en allerhande ongeoorloofde politieke en liturgische vernieuwingen veroordeelde, een positieve passage aan de Heilig-hart-devotie. Officiële goedkeuring van de Heilig Hart-verering werd in 1854 door Paus Pius IX verleend, de derde vrijdag na Pinksteren werd tot Hoogfeest van het Heilig Hart. In 1873 werd door Pius IX vastgelegd dat voortaan de maand juni de Hart-van-Jezus-maand zou zijn. Pauselijke Hart-van-Jezus-aflaten werden gepropageerd en Pius IX sloot zijn encycliek Quanta Cura af met een beroep op het Heilig Hart. In 1899 verscheen vervolgens de encycliek Annum Sanctum van Paus Leo XIII, waarin hij de wereld toewijdt aan het Hart van Jezus, dat "gelukbrengend en goddelijk teken" is. Paus Pius XII schreef in 1956 zijn encycliek Haurietis Aquas in Gaudio over het Heilig Hart en de betekenis ervan voor de moderne wereld.

Betekenis

Volgens enkele sociologen zou de devotie gelegenheid gegeven hebben het priesterschap verder te sacraliseren en zo klerikale standpunten, zoals deze door integralisten en ultramontanen aan het eind van de 19e eeuw werden voorgestaan, te ondersteunen. Het zou de katholieke bevolking homogeniseren (bijvoorbeeld in de tijd van de Kulturkampf) en daarnaast vooral uitdrukking zijn van een anti-rationele mentaliteit. Het Hart van Jezus figureerde als een Ark, Burcht of Veilige Haven, een toevluchtsoord voor de gelovige uit de anti-religieuze buitenwereld. Het Heilig Hart werd bovendien inspiratiebron voor de bekering van de niet-Katholieken. Rond het Heilig Hart ontstonden de gebeden na de Stille Mis waarin om ontferming gesmeekt werd, en aan het "Zoet Hart van Jezus" de bekering van de dwalende broeders (protestanten en orthodoxen) gevraagd werd.

Tegenwoordig is er bij sommigen meer oog voor het feit dat de Heilig-Hart-verering uit de 19e en begin 20e eeuw vooruitloopt op een aantal ontwikkelingen, die later meer zouden worden erkend. De grotere betrokkenheid van leken is daarvan wellicht een van de belangrijkste. De beweging van de Katholieke Actie, zoals deze door Paus Pius XI gestimuleerd, is hiervan een bekend voorbeeld: het politieke domein, in de moderne tijd van het liberale politieke bestel, werd steeds meer aan persoonlijk geëngageerde leken-gelovigen overgelaten. De verbinding van persoonlijke devotie met de strijd tegen sociale onrechtvaardigheid, structureel onrecht en uitbuiting van mens en natuur is eveneens een vrucht van dezelfde ontwikkeling als de Heilig-Hart-verering. Daarbij blijft de Heilig Hart-verering uitermate individueel gericht en heeft als zodanig primair de mystieke, geestelijke gemeenschap tot doel.

Inspiratie

De spiritualiteit van het Heilig Hart bood inspiratie aan tal van personen uit de Katholieke Kerk door de eeuwen heen. Behalve personen zijn ook vele congregaties en religieuze orden erdoor geïnspireerd.

Personen

  • Margaretha-Maria Alacoque (1647–1690)
  • Maria van Goddelijk Hart (1863–1899)
  • Henriette Aymer de la Chevalerie (1767–1834)
  • Viktor Braun (1825–1882)
  • Jules Chevalier (1824–1907)
  • Claude de la Colombière (1641–1682)
  • Pierre Coudrin (1768–1837)
  • Leo Dehon (1843–1925)
  • Jean Eudes (1601–1680)
  • Charles de Foucauld (1858–1916)
  • Gertrudis van Helfta (1256–1302)
  • Mechthild van Maagdenburg (1208/1210–1282)
  • Heinrich Seuse (1295–1366)
  • Madeleine-Sophie Barat (1779–1865)

Congregaties

  • Missionarissen van het Heilig Hart (Latijn: Missionarii Sacratissimi Cordis, afgekort M.S.C.)
  • Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart (Latijn: Filia Dominae Nostrae a Sacro Corde, afgekort F.D.N.S.C.).
  • Missionarissen van de Heilige Harten van Jezus en Maria (Latijn: Congregatio Missionariorum a Sanctissimis Cordibus Jesu et Mariae, sacroniem SS.CC.)
  • Missionarissen Zonen van het Allerheiligste Hart van Jezus (Latijn: Congregatio Missionariorum Filiorum Sanctissimi Cordis Jesu, sacroniem M.F.S.C.)
  • Priestercongregatie van het Heilig Hart van Jezus (Latijn: Congregatio Sacerdotum a Corde Jesu, sacroniem S.C.J.)
  • Associatie van gemeenschappen van Charles de Foucauld omvat verschillende congregaties en gemeenschappen
  • Sociëteit van het Heilig Hart (R.S.C.J.)

Standbeelden

  • Melle in België: Dorpsplein, rechtover de Sint-Martinuskerk
  • Heilig Hartbeeld in 's-Hertogenbosch op het Koningin Emmaplein

Kerkgebouwen

  • Aalst: Parochiekerk van het Heilig Hart, gelegen Heilig Hartlaan bouwjaar 1928 - 1930
  • Amsterdam: Parochiekerk van het Allerheiligst Hart van Jezus, alias de Vondelkerk
  • Breda: Heilig-Hartkerk (Breda)
  • Brugge: Heilig-Hartkerk (Brugge), voormalige jezuïetenkerk
  • Eindhoven: Heilig Hartkerk / Paterskerk; Heilig-Hartkerk (Ploegstraat)
  • Helmond: Heilig-Hartkerk (Helmond)
  • Hoboken: Heilig-Hartkerk (Hoboken)
  • Haarlem: Heilig-Hartkerk (Haarlem)
  • Koekelberg (Brussel): Nationale Basiliek van het Heilig Hart, Pausbezoek Johannes Paulus II op zondag 12 mei 1985
  • Luik-Cointe: Heilig Hartkerk, onderdeel van het Monument voor de intergeallieerden
  • Maarssen: Heilig Hartkerk (Maarssen)
  • Maastricht: Heilig Hart van Jezuskerk (Koepelkerk)
  • Paray-le-Monial (Frankrijk): Heilig-Hartbasiliek
  • Parijs: Basilique du Sacré-Cœur
  • Sittard: Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart
  • Tilburg: Heilig-Hartkerk (Tilburg)
  • Turnhout: Heilig-Hartkerk (Turnhout)
  • Utrecht: Heilig Hartkerk (Utrecht)
  • Venlo: Heilig-Hartkerk (Venlo)

(bron: wikipedia.nl)

GESCHIEDENIS

Geschiedenis

De plaatsnaam is een samenstelling van Bivo, met de achtervoegsels -inga en -heim, dus de woonplaats van de lieden van Bivo. Bevegem bleef eeuwenlang een landelijk gebied, ten oosten van de stadskern. De heerlijkheid gold in de middeleeuwen als "buiten" van Zottegem. Het gebied viel op kerkelijk gebied gewoon onder Zottegem.

 

In de 18de eeuw nam de landbouwnijverheid er al toe. De Atlas der Buurtwegen uit het midden van de 19de eeuw toont nog steeds een open gebied, maar duidt wel een gehuchtje Bevegem aan, meer dan een kilometer ten zuidoosten van het stadscentrum, net ten noorden van het dorpje Godveerdegem. In 1867 werd net ten oosten van het stadscentrum van Zottegem de spoorlijn Gent - Geraardsbergen geopend en enkel jaren later volgde de spoorlijn Brussel - Kortrijk, waarlangs het station van Zottegem werd geopend. De spoorweg sneed het landelijk gebied van Bevegem af van het stadscentrum. De spoorweg trok industrie en ook pendelaars voor de Brusselse agglomeratie aan. Door de verhoogde inwijking groeide de stad uit en zo groeiden aan de spoorwegovergangen ook woonkernen in het voorheen landelijke gebied ten oosten van de stad.

 

In de twintigste eeuw groeide de stad verder uit naar het oosten. In het interbellum werden arbeidershuizen ingepland ten oosten van de spoorweg en vanaf het midden van de jaren 30 vatte men het plan op voor de aanleg van een nieuwe woonwijk in Bevegem. In 1938 diende men de aanvraag in voor de oprichting van een nieuwe, zelfstandig parochie in Bevegem. De onderpastoor van de Gentse Sint-Jozefsparochie werd de eerste pastoor van de nieuwe Heilig-Hartparochie. In 1940 werd een eerste noodkerk opgetrokken. De volgende jaren werden plannen gemaakt voor een nieuwe kerk. De bouw begon na de Tweede Wereldoorlog, in 1948, en in 1950 werd de kerk ingezegend. Halverwege de eeuw werd het gebied uiteindelijk verder geürbaniseerd. (bron: wikipedia.nl)

 
 
 
 
 
Facebook
comments
  • Facebook: dekenaat.zottegem
  • Google+: 117476802429354614023
  • Twitter: Dekenaat
  • YouTube: dekenaatzottegem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 

We hebben 83 gasten en geen leden online


Powered by JS Network Solutions